Είναι και αυτά που αγαπάς

Είναι και αυτά που αγαπάς
Τα μικρά, τα ασήμαντα
Μια ριπή ζεστού αέρα με άρωμα γιασεμιού
Το άσπρο βότσαλο που μάζεψες στην παραλία,
έτσι, γιατί σου γυάλισε

Εκείνο το χαμόγελο από το παιδάκι που βγαίνει στην επιφάνεια
και ας είσαι στα σαράντα.
Ένα χάδι ηλιαχτίδας
Η θάλασσα σε όλες τις εκφάνσεις της,
γαλήνης, τρικυμίας, με το φως του ήλιου,
αλλά και του φεγγαριού.

Είναι αυτά που αγαπάς
ακόμη και αν σε πληγώνουν
Είναι εκεί για να σε κρατούν ζωντανό
και να τα αγαπάς
Να νιώθεις τη ζέστη του ήλιου
ακόμη και όταν στην καρδιά έχεις χειμώνα.
Και στο χειμώνα όμως, η λιακάδα
Είναι απ’ αυτά που αγαπάς

Τα μικρά, ασήμαντα
και όμως, τόσο σημαντικά
Η μακρινή βόλτα στην παραλία,
παρέα με τις σκέψεις σου,
εκείνες τις σκοτεινές, τις μαύρες

Και είναι αυτά που αγαπάς
Και πνίγεσαι και θες να βγεις να φωνάξεις
Αλλά η φωνή δε βγαίνει
Και ξαφνικά!
Να πνίγεσαι στην αγκαλιά των παιδιών σου,
όταν έχεις βουλιάξει στον καναπέ της απελπισίας σου

Είναι αυτά που αγαπάς!…

Advertisements

Και τα νεύρα κρόσια…

Μ1ια καλή, μια ανάποδη

Τσίκι τσίκι

Μια καλή, μια ανάποδη

Όλη μέρα σπίτι, με κάτι να ξεχνιέσαι

Μια καλή, μια ανάποδη Συνέχεια