Δροσοσταλιά

Δροσοσταλιά μου
Μικρή ομορφιά μου
Μάτια μου όμορφα, μεγάλα
Όνειρα και φως γεμάτα

Ζωή βελούδο
Στον κόσμο τούτο
Τα πάντα θέλω να σου χαρίσω
Είσαι για μένα όλο το φως μου

Σε βλέπω να μπαίνεις
Να με κοιτάς
Με απορία να με ρωτάς
Γιατί αυτό γιατί εκείνο

Είσαι η ζωή μου, το γιασεμί μου
Μικρή χαρά μου, ανασαιμιά μου
Σε βλέπω να παίζεις και να μαγεύεις
Τον κόσμο όλο να κατακτάς

Γερό να είσαι κι ευλογημένο
Από τον κόσμο προστατευμένο
Στην αγκαλιά μου αναθρεμμένο
Και στη ζωή σου αγαπημένο

Τα όνειρά σου
Όνειρά μου
Να ακολουθώ
Να καμαρώνω

Κόρη μου όμορφη, τόσο γλυκιά
Όλος ο κόσμος, σε μια αγκαλιά
Ευχή μου πάντα να ‘σαι καλά
Και ‘γω περήφανη να ‘μαι μαμά…

18/06/2012

Advertisements

Ταξίδι…

– Εεε!

– …
-Ψιτ! Εσύ!
-Ναι;
-Θα μιλήσεις;
-Μμμμμ
– Όχι;;;
-Ίσως…
– Που πας;
– Εκεί!!! (δείχνοντας ψηλά)
– Που; Στον Ουρανό!…
– Πάω να πιάσω εκείνο το γαλάζιο σύννεφο!
– …
– Θα είναι όμορφα εκεί!…
– Χώρο θα έχει;
– Ίσως; Γιατί;
– Να ανέβω μαζί….
– Έλα!
– Θες;
– Γιατί όχι!
– Έρχομαι!!! Αλλά πριν…..
– Τι;
– Πάω να φέρω τις χρυσοκόκκινες κορδέλες μου!!!
– …
– Να το στολίσω!!!
– Αν το θες!
– Για να ξεχωρίζει…. Να είναι το δικό μας…..
– Ωραία!!!
– Έτοιμη! Λοιπόν! Πάμε;;;;
– Ναι, πάμε……
 Image
Χρυσοκόκκινες κορδέλες και συνεπιβάτης…